منطق دولت اقای کرزی با کابینه ای نمونه و بودجه بی زبان
منطق دولت اقای کرزی با کابینه ای نمونه و بودجه بی زبان
واقعا به حال این ملت باید گریست .
وزارت دارایی افغانستان بودجه سال ۱۳۸۸ را به شورای ملی ارائه کرد، وزیر مالیه دارایی افغانستان می گوید بودجه امسال ۳۵ درصد نسبت به سال گذشته افزایش یافته است.
انوارالحق احدی وزیر مالیه افغانستان که در نشست امروز مجلس سنا جزئیات بودجه سال ۱۳۸۸ را توضیح می داد، گفت مجموع بودجه سال 1388 تقریبا به ۹۵ میلیارد افغانی می رسد.
آقای احدی گفت بخش اعظم بودجه دولت به وزارت های دفاع، داخله/ کشور، آموزش و پرورش و اداره امنیت ملی اختصاص یافته است.
این در حالی است که بر اساس گزارشها شماری از وزارتخانه ها در سال جاری خورشیدی نتوانستند بودجه خود را به مصرف برسانند. آقای احدی گفت بیش از ۸۰۰ میلیون افغانی از بودجه امسال مصرف نشده و در نظر است به بودجه سال آینده منتقل شود.
این اولین بار نیست که سخن از زیادی بودجه به میان می آید ودقیقا آخرین بار هم نخواهد بود .
اقای احدی از وزارت خانه های که نتوانسته بودجه خود را به مصرف برساند سخن به میان نیاورد . واز مناطق که بودجه آنان به هر دسیسه بر گردانده شده یادی نکرد ه اند .
به هر حال آنچه از دیگر کشور ها بخصوص در پایان سال مشاهده می شود زمزمه های کسری بودجه است . زمام داران آن حرف حدیث اگر دارند از کسری بودجه دارند ودر صدد هستند که با این مشکل به چه شکلی مواجه شوند و از کجا تامین اعتبار کنند .
ولی کشور افغانستان با توجه به ابادی که از در دیوار آن مشاهده می شود به مصرف این بودجه ها نیاز احساس نمی کنند . کشور اباد که یک نقطه اش خرابی دیده نمی شود دلیل ندارد که بودجه را الکی به مصرف برساند .
مناطق تحت عنوان به نام مرکزی انکار اصلا به گوش آنها نخورده وهرچه به کله ای پوک شان فشار می اورد چیزی به این اسم به یاد تمی آورد که در افغانستان وجود داشته باشند ویا آن جا هم احتیاج به بودجه داشته باشد . همین کابل خراب شده را یک نگاهی بیندازید کوچه وخیابان هایش به کاروان سرا شباهت دارد تا به یک شهر ویک پایتخت کشور . آن وقت محل مصرف بودجه را نمی توانند پیدا کنند . البته ناگفته نماند که نتوانستند مصرف کنند کله شان از این بیشتر کار نمی کردند . 
واقعا افتضاح تا چه حدی رسوای تا به کجا بی کفایتی ونا کارامدی تا چه اندازه ای !!!
آقای احدی بسیاری از مطالب را به زبان نیاورده و نگفته ولی نگران نباشید من ادامه نه گفته ای ایشان را خدمت تان عرض می کنیم : ایشان می خواستند بگویند امی ژور نالیست ها میمانند؟!!!
ایشان می خواست بگوید :
شماری از وزارتخانه ها در سال جاری خورشیدی که توانستند بودجه خود را به مصرف برسانند مناطق جنوب بعضی مناطق شمالی است که به پاداش کشتن و خانمان کردن اردوی ملی وپلیس ملی وانفجارات انتحاری ، همه بودجه آنان را به مناطق آنها به مصرف رسانده و بعضی بودجه های مناطق مرکزی که طبق مصوبه قبلی با والی صاحبان آن داشته اند آن ها را نیز در همان مناطق به مصرف رسانیدیم تا خدای نخواسته آنها از آدم کشتن یک وقت دلسرد نشود .
مثلا به قند هار جلال آباد هلمند برای مردم چندین مدرسه ساختیم مردانه و زنانه . شما چه کار دارید که حالا شاگرد دارد یا ندارد شاه گرد نبود شاه لوله پیدا می کنیم اگر اون هم پیدا نشد شاید در آینده پیدا شد . آن وقت ما فرصت مدرسه ساختن را شاید نداشته باشیم . تازه رپیک های ما کی می مانند اولی را ما درست می کنیم تا به دومی نرسیده بروبچه های محل وطلابهای کرام به آتش می کشند خو این بودیجه را اگر این جا مصرف نکیم به کجا مصرف کنیم . مناطق مرکزی !!! خوب آنها در آرامش کامل بسر می برد خلاصه از کی تا به حال به آنجا بودجه مصرف شده که ما این دومین نفرش باشیم این کار ها رابکنیم . آری بیادرکجای کاری ؟!!! 
ایشان در ادامه می خواسته بگوید :
شماری از وزارتخانه ها در سال جاری خورشیدی که نتوانستند بودجه خود را به مصرف برسانند مناطق مرکزی می باشد آخر آن والی صاحب ها تقصیر نداشتند طبق پروتوکل امضاء شده عمل کرده اند محتوای پروتوکل این بوده اگر می خواهی والی شوی بودجه را به اندازه مصرف شخصی تان بردارید وبقیه را برگردانید دیگه ما نمی دانم چطوری ؟!!! خودی تان سروتیه قضیه را به یک شکل جمع کنید .
در گذارش که چند ما قبل که در بعضی جراید کشور منتشر شده بود آمده بود که والی صاحب دایکندی یکی ازاین بخت برگشته ها بوده دیگه کی به این افتخار دست پیدا کرده در ذهن آقای احدی ما هم پیدا نتوانستم . در آن زمان وقتی دلیل مسئله را از آقای ارزگانی جویا شده ایشان بعد از امتناع زیاد از جواب دادن ، گفته آغا جنگ جنگ جنگ .
خبر نگار که از تعجب داشته شاخ در می آورده ، گفته قربان ما در دایکندی که جنگ نداریم طالبی نیست . زمینه برای باز سازی کاملا آماده است . گفته همین دیگه وقتی ما می گویم جنگ یعنی جنگ دیگه .
چون ما دراین جا جنگی با دولت نداریم بودچه را می خواهیم چه کار. بودجه همین طور الکی به کسی که نمی دهند شما اگر می خواهی از بودجه های سر سام اور و حتی از بودجه های مناطق دیگر را به خود جذب کنید جنگ کنید. جنک آغا جنک با دولت جنگانه بجنگید واردوی مولی را بکشید ان وقت از در دیوار تان بودجه سرازیر می شود . دقیقا همان کاری که رپیک ما و شما به غند هار هلمند می کند . هر دولت از خود منطق دارد دولت ما منطق اش این است . حیف که کمی دیر مسئله را متوجه می شوید .
آقای احدی حرف دیگر هم گفته :
بیش از ۸۰۰ میلیون افغانی از بودجه امسال مصرف نشده و در نظر است به بودجه سال آینده منتقل شود.
اقای احدی می گوید من کفتم در نظر است به بودجه سال آینده منتقل شود شاید هم نشد ما خود مان مصارف زیاد داریم به همین خواطر گفتم در نظر است کی گفتم حتما . در قانون ما هیچ حتمی وجود ندارد خیال تان ناراحت باشد .
درپایان چند نکته قابل یاد آوری است :
اول اینکه کلیه کسانی که تا به امروز در بی کفایتی دولت اقای کرزی شک تردید به همراه داشتند دیگر باید خیلی کودن واحمق باشد که به این کابینه بی کفایت ومتعصب آنها امید وار باشند . 
دوم اینکه : این بی اعتمادی متاسفانه دامن قوای مقننه را هم گرفته ومتاسفانه هر روز پرونده نا کارامدی دیگر بر پرونده ای شان اضافه می شود اگر تدبیر در این مسایل واکنش جدی در نظیر آن نشان داده نشود نمایندگان ملی در نظر اذهان عمومی مولی بیش نخواهد بود .
سوم اینکه : مطبوعات کشور هم متاسفانه به اضمحلال روی آورده واین مسائل را در حد یک اخبار بسنده کرده به طور مفصل تحیلیل وتفسیر نمی کند . اگر وضع به همین صورت که هست پیش برود خفاشان تاریخ نقاب دیگر بر سر نهاده وارد معرکه خواهند شد . دیگر نوش دارو بعد از مرگ سهراب سودی در پی نخواهد داشت .
h.hazarestani@yahoo.com هزارستانی
سرگذرانده ايم. چله ي زمستان - كه برخي از كهنسالان آن را" كوهان زمستان" هم مي نامند – از اهميت خاصي برخوردار است و سرماي اين چهل روزچله، زبانزد همه بوده و بيرون شدن از چله خود تبديل به ضرب المثل شده است. چله ي زمستان از روز نخست ماه اول زمستان يعني جدي شروع و در دهم ماه دوم زمستان يعني دلو پايان مي يابد. چله از سرد ترين روزهاي سال است. " اگر پشتم سست نمي بود، بچه ي اسپ را در شكم مادرش، آجي(مادربزرگ) را در كنار كندوي آرد و نوعروس را در نزديك ديكدان يا تنور يخ مي بستم و مي كشتم" اين جمله زبانحال چله است كه توسط افراد مسن جامعه روايت مي شود و خود شدت و سختي سرماي اين چهل روز را به خوبي بيان مي كند. 
